کوهنوردی

به نام خدا
نفرات برنامه : مجید ملک محمدی .محمد سیروس . یونس شایسته . امیر حمداد. عباس اسماعیلی 

منطقه : دیزین . دره دریوک

مسیر صعود : دهلیز شمالی

وضعیت آب وهوا : نیمه ابری. در پاره اوقات بارش و رعد وبرق

شرح گزارش 👇👇👇

امسال با وجود کم بودن بارش ها و تقریبا خشک سالی که در پیش رو داریم اما چندین برنامه برفچالی با کلی حس وحال و هیجان خاصی اجرا کردیم .و تمام این برنامه ها، تمرین ها در آینده ایی نزدیک دیده خواهد شد .
به دنبال دهلیزی بودیم که هم صعود انجام دهیم و هم بتونیم کارگاه ها وتکنیک های پیمایش های برفی و صعود را مرور کنیم.
شانس این هفته با ما یار بود و استاد امیر حمداد از مربیان فدراسیون کوهنوردی همراه ما بودند وهمگی استفاده کردیم از حضور ایشان

کلون بستک را بارها چه خط الراسی وچه تک قله صعود کرده بودم .و میدانستم دهلیز های شمالی قله جای کار فراوان دارد . با چک کردن مسیر و دهلیز مورد نظر در گوگل ارث مسیری را پیدا کردم که خیلی مخوف ، تنگ و احتمالا پر برف هم بوده . واین احتمال را میدهم که در این فصل اولین صعود این دهلیز بوده .در هرصورت ما کلی در این برنامه تجربه کسب کرده و به قولی حال کردیم‌.
با هماهنگی دوستان ساعت ۳ صبح از میدان آزادی به سمت پیست دیزین حرکت کردیم‌.بهار امسال همچین توفیقی ندارد و احتمال زیاد خشک سالی بدی در پیش رو خواهیم داشت . انشاالله خدای متعال به همگیمان رحم کند .
با رسیدن به پیست دیزین آماده صعود شده و ساعت ۵ استارت برنامه زده شد .‌طبق معمول وارد دره دریوک شدیم ‌‌.به گوسفند سرای اول دره رسیدیم . هنوز جایی سبز نشده بود .برفی هم در طی مسیر وجود نداشت. کمی که ادامه دادیم به بهمن های ریخته شده از سمت کل خوسون و یال های سه چال رسیدیم‌. با ادامه دادن برفچال ها به خانه عشایری در گوسفند سرای دوم مسیر رسیدیم .
دره دریوک : این دره از ابتدای پیست دیزین شروع شده وتا گردنه ورزاب ادامه یافته درطی مسیر گوسفند سراهای بزرگی دیده میشوند .‌مسیر دره در زمستان و بهار های پربرف به شدت مستعد بهمن بوده .‌
صبحانه نوش جان کردیم و به سمت هدف حرکت کردیم.دهلیز کمی دورتر از گوسفند سرا قرار داشت .با رسیدن به ابتدای دهلیز که دقیقا روبه روی قله نوسوم بویدر قرار داشت .لوازم فنی را به تن کرده و قرار شد در همین ابتدای کار کمی مرور کنیم مباحث فنی و کارگاه هارا که در میان از توضیحات آقای حمداد خیلی بهره بردیم .شروع به صعود کردیم‌. ابتدای مسیر شیب معمولی داشت.اما با صعود یه دهلیز به بالای تپه ایی رسیدیم ‌. مسیر دهلیز اصلی نمایان شد .‌همه مات و مبهوت مسیر بودیم .خدایا شکرت .
شیب تند بالای دهلیز مارو وسوسه میکرد که زودتر برسیم به کنارش .به همین خاطر ادامه مسیر دادیم‌‌.
دهلیز تنگ تر شده بود. دقیقا همان مسیر مورد علاقه من بود .‌این دهلیز را سال ۹۸ زمستان از روی خط الراس هم دیده بودم .الان دارم به این موضوع پی میبرم که آرزوها چه زود محقق میشوند .
شیب دهلیز لحظه به لحظه تند تر میشد .‌قسمتی از دهلیز شکاف برفی بدی قرار داشت و شیب تند دهلیز دلیلی شد که یک کارگاه زده و نفرات در حمایت کارگاه صعود کنند ‌.البته این عمل باعث شد که تمرینی هم در کارگاه و حمایت نفر صعود کننده شود ..
ابتدا من صعود کردم در قسمتی ایمن سکو استقرار ایجاد کردم .یک کارگاه دفن کلنگ زده و طناب ریخته و توسط ریورسو ویک کارابین حمایت استاتیک انجام دادم .‌نفرات به ترتیب صعود کرده و به بالای کارگاه رسیده .بالافاصله کارگاه را جمع کرده و ادامه مسیر دادیم‌.
عجب دهلیزی بود ..دیواره های بلند سایه خوبی در دهلیز انداخته بود .شیب هم که تمام نشدنی بود .وقتی به بالای دهلیز رسیدیم‌.تازه قله کلون بستک نمایان گشت. هنوز خیلی راه باقی مانده بود .قسمتی از مسیر گرده ایی بود باید از آنها عبور میکردیم .هوا روبه خرابی پیش میرفت ‌‌. صدای رعد در دوردست ها دیده میشد .و احساس میکردیم که الکتیریسیته در هوا جریان دارد . این نشانه خوبی نبود .‌باید فلزات را از خود دور میکردیم ‌.به همین خاطر هارنس و لوازم فنی وکلنگ  را در آورده وداخل کرده کرده و ادامه مسیر دادیم‌.البته اگر شرایط از این بدتر میشد هرگز ریسک نمیکردیم واز یک برفچال سریع ارتفاع کم میکردیم‌‌که
خوشبختانه هوا بهتر شد و با خیال راحت ادامه دادیم ..
بعد از عبور از گرده به زیر قله رسیدیم .که از برفچال سمت چپ به سمت خط الراس حرکت کردیم ‌.کلون بستکی که هر بار از دکل مخابرات ۱ساعت ونیمه صعود میشد . اینبار یک حال درست و حسابی به همگی ما داد. ساعت ۱۵:۳۰ به قله رسیدیم ‌. این تلاش حاصل ۱۰ ساعت سختی وهمت دوستان بوده .‌دهلیزی که صعود شد یکی از مسیر های شمالی قله بوده .‌یال ها و دهلیز های دیگری هم در مسیر های شمالی دیده میشد .‌اما من این دهلیز را انتخاب کردم چرا که چالش جدی تری نسبت به سایر مسیر ها داشت .
با گرفتن چند عکس یادگاری به سمت پایین حرکت کردیم ‌.
مسیر فرود را هم تا نیمه های مسیر گردنه مخابرات ادامه دادیم درادامه با ورود به یک برفچال پر برف به کف دره دریوک رسیدیم و از آنجا به سمت دیزین حرکت کردیم‌.این برنامه هم تمام شد .اما باید عرض کنم . شناسایی این مسیر ها از خود مسیر سخت تر بوده .‌چرا که اگر سرپرست برنامه اشتباهی مسیری انتخاب کند و به چالش جدی بربخورد میتواند عواقب خوبی نداشته باشد .لذا از کسانی که چه تو بحث گشایش مسیر ، مسیر های چالشی ، ریزشی حتما واقف به تمام جزئیات باشند