گزارش صعود قلل سای، مهرچال و پیرزن کلوم از راحت آباد به قلم دوست عزیزمجید قیدی نژاد

با یاد خدا و درود به دوستان و همراهان
گزارش برنامه کوهنوردی جمعه ۲۶ اردیبهشت
صعود قله های سای + مهرچال + پیرزن کلوم از یال راحت آباد و تیغه های کهو و بازگشت از یال امامه

این برنامه تکرار صعود نافرجام بهمن ماه بود که بخاطر شرایط جوی نامناسب ، انصراف داده بودیم؛
آن روزصعود نشد چون امکانش نبود و خواستیم سلامت برگردیم و این روز صعود شد چون خواستیم بشود و شرایطش هم محیا بود.
سطح برنامه : چالشی و سنگین
نفرات شرکت کننده اقایان :
نجف دلیر - علی دهقانپور - مجید ملک محمدی - محسن خجسته - حمیدرضا شاه محمدی- حامد فیض ابادی و مجید قیدی نژاد
موقعیت این قله در شمال شرق تهران و در خط الراسی قرار گرفته که از قله اسپیدچال از جاده امامه فشم شروع شده و بعد از پیرزن کلوم و مهرچال میتوان به سمت اتشکوه و پرسون و حتی تا فیل زمین و گل زرد در پلور هم خود را رساند
نحوه دسترسی مسیر معمول از جاده فشم بسمت جاده روستای امامه میباشد که درست از کنار پل امامه وارد رودخانه با تابلو مهرچال شده و از یال کنار قلعه مازیار صعود میشود ولی این مسیر در زمستان بخاطر حجم برف دره ها و تراورسهایی که باید بشود تا به یال اصلی برسیم که بسیار بهمن خیز و خطرناک میباشد. برای صعود زمستانه میتوان از پل امامه ۵ کیلومتر جلوتر رفته تا به روستای راحت اباد برسیم و از یال مشرف به این روستا که در جهت شرقی قله قرار دارد استفاده کرد البته این مسیر هم چالشهای خودش را دارد و بسیار شیبدار و قسمتهایی صخره ای در حد نیمه فنی میباشد.
البته در فصل غیر زمستان هم میتوان از این مسیر تیغه ای بعنوان یک برنامه چالشی و گرده ای استفاده کرد.
شرح برنامه :
بعد از مشخص شدن نفرات و بررسی وضعیت جوی ، صبح جمعه وارد منطقه شدیم ساعت ۶.۱۵ از ارتفاع ۲۲۵۰ کار را شروع کردیم هوا کاملا مساعد و بهاری بود یال روبروی جاده را با شیبی نسبتا تند بالا رفتیم دور دست رخ صخره ای و پلکانی و برفی کوه سای و دیواره های کهو که در انتها چسبیده به مهرچال میباشد چشمها را خیره میکرد. کم کم جنس مسیر با صخره و سنگ ممزوج میشد ارتفاع ۳۳۰۰ رسیدیم بنام لاره و جایی که بهمن ماه انصراف دادیم و برگشتیم. با دیدن ادامه مسیر بابت تصمیم درست در آن روز خوشحال شدیم چون در آن مه و بارش نه تنها قله صعود نمیشد بلکه احتمال وارد شدن به حادثه هم ممکن بود.
برجهای سنگی و صخره هایی با پرتگاههای مخوف که گاه با برف و یخ هم ادغام شده بودند از دور منتظر بودند و ما باید به قلمرو انها وارد میشدیم
ورودی که باید تا انتها ادامه میدادیم چون برگشت از وسط چنین مسیرهایی به مراتب سخت تر از صعودشان هست و چه بسا غیر ممکن باشد پس باید با نفراتی ورود کرد که به کارشان اطمینان و شناخت کافی داریم و هر کسی باید بتواند به تنهایی گلیم خود را از آب بیرون بکشد صد البته در هر شرایطی یار و یاور و کمک هم هستیم ولی فقط در چالشهای عمومی این نوع برنامه ها، و برای چالشهای شخصی نفرات مانند خالی کردن بدن و ترس از ارتفاع و... امکان و زمان وجود نخواهد داشت
مجید ملک محمدی جلودار شد انواع چالشها از ما استقبال کردند یخچالهایی با شیب تند به ته درهِ سنگلاخی که جاهایی بخاطر سایه ، یخ کاملا سفت شده و اصلا نمیشد نزدیک شد پس صخره را نمیشد دور بزنیم و باید دست را به سنگها کشیده و بالا میرفتیم البته با احتیاط و مراقبت ویژه برای ریزش شن از زیر پا یا خرد شدن گیره های سست در دستها...
برجها را رد کردیم باز هم یخچال البته کمی نرمتر که میشد عبور کرد و باز هم ترکیب صخره و برف داشتیم یعنی برفکوبی و دست بسنگ تا بالاخره در ارتفاع ۳۷۰۰ به سنگچین قله سای رسیدیم هر قسمت که تمام میشد لبخندمان چند لحظه بیشتر دوام نداشت چون چالشی جدید رویت میشد سمت چپ دره سپیدگون مملو از برف در زیر صخره های بلند یال امامه و در مقابل صخره و تیغه های کهو در مسیر صعود و سمت راست هم دیواره های پرتگاهی کهو مشرف به راحت اباد بود. ما باید کمی به شرق میرفتیم انتهای این دو یال تیغه ای و دیواره ای به نقطه ای میرسد که مسیر عمومی صعود مهرچال از امامه است و ما تا رسیدن به این نقطه کلی کار داشتیم...
برجهای سنگی که مثل شاخه های درختها کج شده و بسمت دره اویزان بودند تمام شدند مه رقیقی هم اطراف ما در حرکت بود ولی زود محو شد فکر کردیم چالشها تمام شد ولی کاملا اشتباه بود و این خاصیت مسیرهای تیغه ای میباشد که انتظار هر اتفاق و چالش جدیدی را باید داشته باشیم. جایی که از دور حدس انتهای صخره ها و رسیدن زیر قله را میزدیم، یک نقاب برفی عظیم و ترسناک ،درجا میخکوبمان کرد و مجبور به یک تغییر جهت ملایم شدیم و تازه چند گردنه پر برف دیگر برایمان نمایان شد.
برفکوبی سنگین و تله برفیهای عمیق به استقبال امدند. سمت راست باز هم نقابهای دالبوری و زیگزاگی متمایل به همان دره راحت اباد
گویا مجموعه چالشها در این مسیر و این روز کنار هم جمع شده بودند .

‍ ‍ ‍ ادامه گزارش مهرچال 👆📎🔗‍
چاره ای نبود دل به دریای برف زده و جلو رفتیم انهم با احتیاط کامل و توکل به خدا
ساعتی بعد در یک خشکی کوچک جزیره مانند در میان این دریای سفید برفی سومین توقف و ریکاوری را انجام داده و با نفسی چاق و عضلات "خستگی دررفته" بسوی قله پر ناز و ادای مهرچال حرکت کردیم و بالاخره ساعت ۱۲ بعد از ۶ ساعت این قله شاخص را در ارتفاع ۳۹۱۰ بوسیدیم .
خب صعود تمام شد و هدف برنامه امروز ادامه خط الراس نبود ولی کار هم تمام نشده بود. چون برگشت از قله هم نصف برنامه حساب میشود
مسلما از مسیر صعود نمیشد برگشت
انتخاب دوم صعود به پیرزن کلوم بود که یال فرود ملایمتر و معقولی دارد ولی در مه پنهان بود و باعث کمی تردید شد و انتخاب سوم فرود به دره زیر مهرچال است ولی حجم بینهایت برف اجازه اینکار را نمیداد و دارای ریسک بیشتری بود
در همین لحظات مه کنار رفت و خوشبختانه توانستیم مسیر پیرزن کلوم را بررسی و امکان سنجی و انتخاب کنبم
یالی که از مهرچال با یک گردنه با حدود ۱۷۰ متر کاهش ارتفاع و صعود مجدد به غرب میرفت و باز هم نقابهای برفی اویزان به دره سمت راست ما .
همین مسیر تصویب شد با ادامه احتیاطها و حفظ فاصله ایمنی از نقاب ادامه دادیم و ساعت ۱۴ به قله پیرزن کلوم رسیدیم به ارتفاع ۳۸۲۰ متر.
گروهی هم از مسیر معمول امامه و برعکس برنامه ما از پیرزن کلوم بسمت مهرچال در حال صعود بودند.
بعد از دقایقی از یال پیرزن کلوم پایین امده و با یک استراحت دیگر ساعت ۱۶ به کف دره در ارتفاع ۳۰۰۰رسیدیم
رودها زیر برف و بهمن های ریخته شده مدفون بودند به ابشار کوچک و تنگه رسیده و با عبور از عرض رودخانه به پاکوب اصلی رسیدیم دیگر خبری از برف نبود ولی تا دلتان بخواهد یال متعدد داشتیم و فراز و نشیب و پاکوب بسیار طولانیِ که شاید این مسیر جزو سخت ترین و خسته کننده ترین مسیرهای بازگشت از قله ها باشد
چه بسا گروههایی بارها بخاطر تاریکی یا بارش در همین پاکوبِ نزدیک ابادی گم شده اند.
به انتهای یالها رسیدیم و یک فرود سخت و ریزشی داریم در انتهای کار و مقابل قلعه مخروبه مازیار که فقط دیوارهای آن باقی مانده و مانند دژ جنگی روی صخره ها ساخته شده بود.
به کف دره رسیدیم کمی جلوتر دو رودخانه از دو دره اسپید چال و مهرچال با هم ادغام شده و تشکیل رود خروشانی دادند و عبور معمول از روی آن که در قسمت انتهای تنگه و کنار کافه ها قرار دارد را غیر ممکن میکرد
باید توجه داشت که حجم اب رودخانه ها در مسیرهای کوهستانی امسال بسیار زیاد است و در ماه بعد بیشتر هم خواهد شد و در صعودها حتما باید لحاظ شود.
قسمتی را از روی صخره سمت راست کنار کافه ها طی کردیم ولی فایده نداشت و در آخر ناچار پا به اب زده و با کفش و جوراب خیس روی اسفالت جاده رسیدیم البته هوا افتابی بود و انتهای برنامه و ما هیچ نگرانی نداشتیم
بله شکر خدا برنامه به پایان رسید انهم قبل از ساعت ۱۸ یعنی کمتر از ۱۲ ساعت که عاملش لطف خدا بود و همراهی دوستان و همنوردهایی توانا و بی ادعا که باعث شد صعودی دلچسب و جانانه با کیفیت خوب و رضایت بخش و مهمتر از همه با سلامتی به پایان برسد.
این مسیر بسیار کم صعود و تقریبا ناشناخته میباشد و شرایط صعود ما تفاوت زیادی با زمستان نداشت و قطعا این منطقه تا یکماه اینده هم زمستانی خواهد بود.
هدف از عنوان کردن چالشها نه اینکه بزرگنمایی و نمایش کار خود باشد بلکه به واقع همین گونه بوده و حتی بیش از این هم که عرض شد، و اگر اینگونه توضیح ندهیم و همه چیز را عادی جلوه دهیم باعث مشکلات برای کسانی میشود که بدون اطلاعات این مسیرها انتخاب کنند.
پس اگر کسی قصد اجرای چنین برنامه هایی را دارد باید خود را برای همه این چالشها اماده کرده باشد.
بهر حال صعود مهر چال در این تاریخ از امامه هم در نوع خود دشوار بود چه رسد از تیغه های کهو که به جرات میتوان گفت از تیغه های ژاندارک بسیار دشوارتر هست یا لااقل برای ما اینگونه بود!
و نکته دیگر ، قبل از اجرای برنامه مثل همیشه هواشناسی و کروکی و نقشه مسیر بدقت بررسی و مطالعه شده بود
تا درودی دیگر و برنامه دیگر بدرود🌹✌️
🖌 مجید قیدی نژاد
کانال #خط_الراس